بهاری، ناجی نود در دقیقه ۹۰!
به گزارش”فوتبال آزادگان”؛ در روزهایی که نود ارومیه با یکی از سخت‌ترین شرایط سال‌های اخیر خود دست‌وپنجه نرم می‌کرد، بار دیگر یحیی بهاری پای کار آمد تا این باشگاه از بحرانی جدی عبور کند؛ مدیری که طی سال‌های گذشته بخش مهمی از توان خود را صرف حفظ و زنده نگه داشتن فوتبال ارومیه در سطح کشور کرده است.
نود طی سال‌های اخیر به یکی از نمادهای فوتبال آذربایجان غربی تبدیل شده و حضور چند هزار هوادار ارومیه‌ای روی سکوها نشان داده است که این شهر چه ظرفیت قابل توجهی برای تبدیل شدن به یکی از قطب‌های فوتبال منطقه دارد؛ ظرفیتی که بخشی از شکل‌گیری و معرفی آن به تلاش‌های یحیی بهاری و مجموعه‌ای بازمی‌گردد که طی سال‌های گذشته برای حفظ نود تلاش کرده‌اند.
اما فصل جدید برای نود با یک بحران جدی آغاز شد. پنجره نقل‌وانتقالاتی باشگاه به دلیل بدهی‌های باقی‌مانده و شکایت برخی بازیکنان و اعضای کادر فنی سال‌های گذشته بسته بود و ادامه این وضعیت می‌توانست نود را با خطری جدی مواجه کند.
در شرایطی که زمان به سرعت علیه نماینده ارومیه می‌گذشت، بهاری برای حل پرونده‌های مالی و باز شدن پنجره نقل‌وانتقالاتی وارد عمل شد و سرانجام تلاش‌ها در آخرین فرصت‌ها نتیجه داد. پنجره نود باز شد تا باشگاه بتواند در فاصله‌ای کمتر از ۴۸ ساعت بازیکنان جدید خود را به فهرست اضافه و شرایط حضور تیم در مسابقات را فراهم کند.
اتفاقی که عملاً نود ارومیه را از خطر سقوط به رده پایین‌تر نجات داد و اجازه نداد تیمی با این حجم از هوادار و ظرفیت اجتماعی، پیش از آغاز جدی رقابت‌ها با سرنوشتی تلخ مواجه شود.
این نخستین بار نیست که بهاری در روزهای دشوار نود پای کار می‌ماند. در شرایطی که مشکلات اقتصادی، هزینه‌های سنگین تیمداری و آنچه در سال‌های گذشته به عنوان کمبود حمایت مسئولان استانی از باشگاه مطرح بوده، ادامه فعالیت را دشوار کرده است، مدیرعامل نود بار دیگر مسئولیت را پذیرفت و برای حفظ تیم وارد میدان شد.
فوتبال ارومیه طی سال‌های اخیر فراز و نشیب‌های زیادی را تجربه کرده، اما نود توانسته هوادارانی را دوباره به ورزشگاه بکشاند و نام این شهر را در سطح فوتبال کشور مطرح نگه دارد. اکنون نیز عبور از بحران پنجره بسته، یک بار دیگر اهمیت حضور افرادی را نشان داد که در سخت‌ترین روزها حاضرند مسئولیت تیمداری را برعهده بگیرند.
یحیی بهاری این بار نیز ماند، تلاش کرد و نود را از یک سقوط دیگر نجات داد؛ اما سؤال مهم‌تر این است که فوتبال پرهوادار ارومیه تا چه زمانی باید برای بقا تنها به تلاش و ایستادگی چند نفر متکی بماند؟
